يک گروه تحقيقاتي در موسسه فناوري ماساچوست (MIT) به سرپرستي پروفسور پولا هاموند، استاد مهندسي شيمي، پوشش نازکي را طراحي کرده اند که مي تواند در صورت کاشته شدن در داخل بدن انسان (implant) دوزهاي معيني از دارو را به محل اثر آن برساند و همانند يک ميکرودارو عمل نمايد. ويژگي جديد اين سيستم آن است که مي توان اين پوشش را با امواج حاصل از فعاليت يک ميدان الکتريکي باز نمود و دارو را آزاد کرد.

اين پوشش معمولا در حدود nm 150 ضخامت دارد و مي تواند در مناطق ويژه اي از بدن کاشته شود. اين پوشش ها از لايه هايي تکرار شونده از جنس دو ماده ساخته شده اند: يک رنگدانه با بار منفي و يک مولکول دارويي با بار مثبت و يا يک مولکول دارويي خنثي که در پوششي از يک مولکول با بار مثبت قرار گرفته است.

مولکول رنگدانه مورد استفاده که در اين مورد Prussian Blue مي باشد (مولکولي مشتق از فريک فروسيانيد با رنگ آبي تيره که مورد تاييد FDA است)، مولکول دارويي را در بر مي گيرد و دارو را در محل اثرش به موقع آزاد مي کند. اين فرآيند زماني رخ مي دهد که يک پتانسيل الکتريکي با اين پوشش نازک برخورد مي کند و موجب مي شود که مولکول رنگدانه ي Prussian Blue بار منفي خود را از دست بدهد و پوشش نازک باز گردد و در نتيجه دارو آزاد شود. پس بنا بر اين ميزان داروي فرستاده شده و زمان رسيدن آن به محل اثر در اين روش به وسيله برقراري ولتاژ الکتريکي و يا قطع آن دقيقاً قابل کنترل مي باشد.

اين پوشش ها مي توانند بسته هاي مجزايي از داروها را با خود حمل نمايند و به صورت جداگانه آزاد کنند که اين ويژگي مي تواند در شيمي درماني بيماران سرطاني سودمند باشد و به همين جهت اکنون مورد مطالعه اين گروه تحقيقاتي قرار گرفته است.

از آن جايي که اين پوشش ها لايه لايه ساخته مي شوند، مي توان به آساني ساختار آنها را مشخص کرد . هم چنين اين پوشش ها مي توانند بر روي هر سطحي با هر اندازه و شکلي قرار بگيرند و انعطاف پذيري بيشتري را نسبت به سيستم هاي قبلي که تاکنون با اين اندازه طراحي شده اند، نشان مي دهند. يک مزيت ديگر اين پوشش ها آن است که به راحتي مي توان آنها را با استفاده از انواع تکنيک ها در مقياس انبوه (صنعتي) توليد نمود.

اين پوشش هاي نازک احتمالاً مي توانند براي انتقال داروها در بيماري هاي سرطان، ديابت، صرع و غيره به کار گرفته شوند و نيز امکان دارد بتوان به کمک اين پوشش هاي نازک، سيستم هايي را طراحي کرد که دارو را به صورت خودکار در مکان و زمان مورد نياز آزاد نمايد. نتايج کار اين گروه تحقيقاتي در قالب مقاله اي، در شماره ي 11 فوريه نشريه پيشرفت هاي علمي آکادمي ملي علوم، به چاپ رسيده است.

منبع:http://nano.ir/news-home.php