تفاوت هاي شگفت انگيز گرافيت و الماس

آلوتروپي ها  فرم هاي از يک عنصر هستند که بصورت اتمي يا مولکولي ( جور هسته ) در طبيعت وجود دارند. معروف ترين آنها آلوتروپي هاي اکسيژن شامل  O₂ و O₃ ( ازون ) مي باشد.

آلوتروپي هاي يک عنصر داراي شباهت ها و تفاوت هاي زيادي هستند. جالب ترين آلوتروپي هاي موجود در طبيعت را مي توان در کربن مشاهده کرد.

گرافيت: نرم، سياه، رساناي الکتريسيته،نارساناي گرما،  قابل تورق،

الماس: سخت، شفاف، نارساناي الکتريسيته، رساناي گرما،

بديهي است از آنجايي که تنها اتم موجود در اين دو ترکيب کربن است علت اين تفاوت هاي شگفت آور را بايد در ساختار آنها جستجو کرد.

در گرافيت کربن داراي هيبريداسيونSP₂   است.  بدين ترتيب زواياي پيوند  ^*120، ساختار مسطح با واحد هاي شش گوشه اي که صفحات با پيوندهاي ضعيف واندروالسي با يکديگر متصل هستند. در اين ميان تک الکترون اربيتال شرکت نکرده در هيبريداسيون  (P_z) امکان حرکت در فضاي بين صفحات را دارد.

در الماس کربن داراي هيبريداسيونSP₃   و بدين ترتيب زواياي پيوند  ^*109 با ساختار هرمي منتظم.

در واقع الماس شبکه اي غول آسا از هرم هاي گسترش يافته در سه بعد است که در تعدادي از اتم ها با يکديگر مشترک هستند.

بدين ترتيب بر خلاف گرافيت تمامي پيوند ها در الماس کووالانسي بون الکترون آزاد مي باشند.

با اين توضيحات مي توان براحتي خواص گرافيت و الماس را توصيف کرد